واژگان تات و تاتي

علتهاي زندگي ام

هرکس دليلي براي زندگيش دارد و خيلي ها هم علتي ندارند و در جواب بطور ناخودآگاه به علتي متوسل مي شوند که قطعا" پاسخ جدي آنها نيست . اما من با توجه به اين سنم که به تقويم شمسي ، حدود 37 سال از آن مي گذرد تنها جوابي که پيدا کرده ام اين است که چون مرگ خيلي تلخ و ترسناک است پس بايد با چنگ و دندان به زندگي چسبيد ، شايد هم از پرونده خودم مي ترسم . راستي واقعا" نه ، چون زياد واقف نيستم که درآن دنيا نحوه سنجش چگونه است . خيلي اوقات برخي از صفات خدا را نمي توانم کنارهم جمع کنم و به يک نتيجه منطقي برسم . مثلا" در قرآن آمده است : ومن يعمل مثقال ذره خيرا" يره فمن يعمل مثقال ذره شرا" يره . يعني هرکس ذره اي کارخوب يا کار بد کرده باشد پاداش يا جزايش را مي بيند . در اينصورت از دوستان و همسايگان و هم عصران و غير هم عصرهاي خودم اندک آدمهايي پيدا مي شوند که محبوب خدا مي شوند . چيزي در اين دنيا کيمياست عمل خير است . عمل بسياري از خيرها هم گاهي آدمي را دچار ترديد مي کند . اما از سويي هم صفات رحيم و رحمان و کريم و بخشنده و مهربان خدا و شفاعت ائمه(ع) خيلي آدم را اميدوار مي کند که آن دنيا زيادي هم ترسناک نيست . با همه اين اوصاف من که از مرگ خيلي مي ترسم و بقول : هوارد فاست : بزرگترين شادي تولد است و بزرگترين غمها مرگ. البته خيلي ها را هم که مي شناسم ، ديده ام که خيلي از مرگ مي ترسند و از نام مرگ اصلا" غمگين مي شوند . من گاهي با حرفهاي سانتابان زندگي مي کنم که گفته : تولد و مرگ اجتناب ناپذيرند ،  فاصله اين دو را زندگي كنيم .